Pracodawca zatrudniający lub noszący się z zamiarem zatrudnienia niepełnosprawnych podwładnych musi zatroszczyć się o odpowiednie przystosowanie ich stanowisk pracy. Koszty takiej adaptacji, po spełnieniu ustawowych warunków, można jednak odzyskać.
Zgodnie z art. 26 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (dalej ustawa), pracodawca, który przez okres co najmniej 3 lat zatrudni osoby niepełnosprawne, może w oparciu o wniosek otrzymać ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Niepełnosprawnych zwrot kosztów poniesionych w związku z:
O zwrot może ubiegać się każdy pracodawca. Nie ma tu znaczenia ani rodzaj prowadzonej działalności, ani też wielkość zatrudnienia. Należy jednak pamiętać, że poniesione wydatki odzyska się jedynie w przypadku zatrudniania osób niepełnosprawnych (art. 26 ust. 2 ustawy):
O przystosowanym stanowisku pracy osoby niepełnosprawnej mówimy, gdy stanowisko pracy jest oprzyrządowane i dostosowane odpowiednio do potrzeb wynikających z rodzaju i stopnia niepełnosprawności pracownika. Nie należy się więc spodziewać, że możliwe będzie odzyskanie wydatków poniesionych w związku ze standardowym malowaniem pomieszczeń czy instalacją urządzeń biurowych.
Jakie więc koszty mogą zostać objęte pomocą? Zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 15 września 2004 r. w sprawie zwrotu kosztów przystosowania stanowisk pracy, adaptacji pomieszczeń i urządzeń do potrzeb osób niepełnosprawnych oraz kosztów zatrudnienia pracownika pomagającego pracownikowi niepełnosprawnemu (Dz. U. z dnia 1 października 2004 r., Nr 215, poz. 2186) będą to wydatki poniesione na:
- w celu umożliwienia wykonywania przez pracownika niepełnosprawnego powierzonych czynności na poziomie porównywalnym z analogicznymi czynnościami wykonywanymi przez pracownika pełnosprawnego.
Oczywiste jest, że powyższe wydatki muszą pozostawać w ścisłym związku z potrzebami zatrudnianych osób. Pracodawcy nie mogą się jednak spodziewać odzyskania wszystkich pieniędzy. W myśl rozporządzenia, podlegająca zwrotowi wartość zakupu lub wytworzenia środków trwałych zostaje bowiem pomniejszona o wartość takich samych środków trwałych, jeżeli stanowiłyby one wyposażenie stanowiska osoby pełnosprawnej. W praktyce można więc jedynie liczyć na zwrot różnicy pomiędzy kosztami utworzenia zwykłego stanowiska pracy a stanowiska pracy przystosowanego dla potrzeb niepełnosprawnego podwładnego.
Pracodawca, który zdoła sprostać powyższym warunkom może wystąpić z wnioskiem starosty (prezydenta miasta na prawach powiatu) właściwego ze względu na miejsce zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Wzór wniosku został określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Do wniosku należy dołączyć szereg dokumentów, o których mówi § 4 ust. 5 rozporządzenia, m.in.:
Po skompletowaniu i złożeniu wymaganych dokumentów pozostaje tylko czekać na rozpatrzenie wniosku. Musi to nastąpić w ciągu 30 dni od momentu jego złożenia.
Otrzymanie pozytywnego rozpatrzenia wniosku nie skutkuje niestety automatycznym uruchomieniem środków Funduszu. Aby otrzymać zwrot poniesionych wydatków pracodawca musi pamiętać, aby we właściwym urzędzie powiatu (miasta) przedłożyć jeszcze następujące dokumenty (§ 14 ust. 1 rozporządzenia):
Spełnienie powyższych wymogów formalnych powinno uwieńczyć starania o dofinansowanie sukcesem. Zasadne jest tu jednak wspomnieć, że w pewnych wypadkach otrzymane środki trzeba będzie zwrócić. Stanie się tak, gdy okres zatrudnienia osoby niepełnosprawnej będzie krótszy niż 36 miesięcy, a więc np. gdy pracodawca po 2 latach zwolni podwładnego. Wówczas będzie zobowiązany do zwrotu 1/36 ogólnej kwoty zwrotu za każdy miesiąc brakujący do upływu 3 lat, czyli w wypadku ustania stosunku pracy po 24 miesiącach będzie to 12/36 ogólnej kwoty zwrotu. Przy czym wysokość zwrotu nigdy nie może być mniejsza niż 1/6 otrzymanej z Funduszu kwoty (art. 26 ust. 7 ustawy). Jednocześnie można uniknąć zwrotu, zatrudniając w ciągu 3 miesięcy od rozwiązania stosunku pracy z osoba niepełnosprawną inną osobę niepełnosprawną, skierowaną do pracy przez powiatowy urząd pracy. Wynikająca z tego powodu przerwa nie wlicza się jednak do 36-miesięcznego okresu koniecznego do zachowania dofinansowania (art. 26 ust. 8 ustawy).
Pracodawcy mają możliwość ubiegania się nie tylko o zwrot wydatków poniesionych na adaptację środowiska pracy niepełnosprawnych pracowników, ale również, w myśl art. 26 d ustawy, o zwrot miesięcznych kosztów związanych z zatrudnianiem pracowników pomagających pracownikowi niepełnosprawnemu w pracy w zakresie czynności ułatwiających komunikację z otoczeniem, jak również czynności niemożliwych lub trudnych do samodzielnego wykonania przez osobę niepełnosprawną.
Placówka działa w oparciu o Platformę SYSTEM_NAME